Kæru eldri borgarar!

Kæru eldri borgarar!

gamlingjarNú, þegar við hjónin erum komin á aldur, orðin löggiltir eldri borgarar samkvæmt skilgreiningu opinberrar stjórnsýslu. Ber það við að við fáum inn um dyralúguna skrautbæklinga með brosandi gamlingjum á forsíðu og fjálglega skrifuð bréf þar sem okkur er boðin hagstæð kaup á hinum og þessum varningi sem álitið er að henti okkar aldurshópi. Dæmi um slíkan varning eru sérstakar þvagleka-blúndubuxur, hrukkukrem og stækkunargler fyrir sjóndapra.

Þá berast okkur pésar frá sveitarfélaginu og öðrum velunnurum, þar sem við erum hvött til að taka þátt í fjörugu eldriborgara starfi sem er fjóra tíma í senn, tvisvar í viku á tilteknum stöðum í Fjarðabyggð. Þarna má taka þátt í búta- og perlusaums samkomum og spila félagsvist með hinum gamlingjunum.

Venjulegt, fullfrískt fólk á besta aldri, hrekkur gjarnan við þegar skilaboð samfélagsins eru þau að við séum í þann veginn að verða karlægir aumingjar og hrukkudýr sem pissi undir og sjái ekki fram fyrir sig án þess að nota til þess sérhönnuð stækkunargler. – Okkur er kerfisbundið á 67 aldursári, ýtt út af vinnumarkaði með þvi fororði að okkur sé ætlað að eiga ánægjulegt ævikvöld og bent á að yngra fólk þurfi að komast út á vinnumarkaðinn.

Við þetta verður til utangarðs hópur eldri borgarar sem þarf að halda við efnið svo þeir eldist ekki of hratt og verði byrði á sveitarfélaginu. Þarna skapast vettvangur fyrir námskeiðahaldara og uppfinningasama, metnaðarfulla félagsfræðinga á framabraut.

Hið svokallaða eldri borgara starf er vel meint, en framkvæmdin er miðlægt niðursoðin, á greinilega að henta öllum, en hentar fáum eða engum fyrir vikið. – Til að eldra fólki sem er hent útaf vinnumarkaði í fullu fjöri geti farnast vel og átt “ánægjulegt ævikvöld”, þarf að taka tillit til þess að tekjurnar hafa lækkað. Skattpíníng og gjaldtökur í allri mynd er ávísun á áhyggjur og dregur úr þrótti einstaklinga til athafna og ræktunar áhugamála á eigin forsendum.

Hentugt húsnæði til athafna er eitthvað sem mætti skoða, eldri borgarar gætu nýtt upphitað húsnæði til að vinna að áhugamálum. Þeir gætu komið sér upp rennibekkjum fyrir tré- og járn, steypt í leir og brennt, eða tileinnkað sér enn önnur viðföng eftir efnum og ástæðum. Þeir gætu smíðað gagnlega hluti og farið fram á eigin forsendum. Slíkir staðir þyrftu að vera opnir frá morgni til kvölds alla daga ársins. Kennarar mættu svo gjarnan aðstoða, ef á þyrfti að halda.


Engar athugasemdir

Skrifa athugasemd
Engar athugasemdir! Þú getur verið fyrst/ur til skrifa við þessa færslu!

Skrifa athugasemd

E-mailð þitt verður ekki birt.
Nauðsynlegir reitir eru merktir með **